Przeglądaj uczelnie

Czy wiesz, że...

Praktyczna psychologia twórczości uprawiana jest w trzech działach. Szeroko znanym testem twórczości jest bateria Torrance?a ? znana jest jako Test Twórczego Myślenia Torrance?a (TTCT). Obejmuje on zadania słowne i bezsłowne, wymagające przede wszystim ?myślenia dywergencyjnego?, głównie uzupełniania figur geometrycznych lub materiału werbalnego. W Europie powstał Test Twórczego Myślenia ? Wytwór Rysunkowy (TCT-DP) Urbana i Jellena (1986), polegający na uzupełnianiu rysunku, który został przez artystę zaczęty, ale nie dokończony. Ocena obejmuje kilkanaście formalnych kryteriów, między innymi liczbę uzupełnień, dorysowań lub nietypowych manipulacji materiałem testowym. Wymienione testy, a także ich liczne modyfikacje, są szeroko używane w szkołach, firmach i innych instytucjach zainteresowanych oceną kreatywności uczniów, pracowników lub kandydatów do pracy. Używane są też techniki badania kreatywności firm i organizacji, np. Skala Basadura, dzięki której możliwa jest ocena postaw wobec twórczości w firmie.

Utwory literackie Zapolskiej są bardzo nierówne pod względem poziomu artystycznego, co było efektem pisania w celach zarobkowych i skupienia na karierze aktorskiej. Nieuregulowany tryb życia nie pozwalał na szlifowanie stylu czy uzupełnianiu braków z wiedzy ogólnej. Gabriela Zapolska skupiała się przeważnie na aprobacie lub negacji jakichś cech ludzkich lub zjawisk społecznych - sama podkreślała, że traktuje swoją twórczość jako protest przeciwko wszelkiej obłudzie.

Julian Przyboś był jednym z najwybitniejszych poetów Awangardy Krakowskiej. Pierwsze zbiory wierszy opublikował w połowie lat dwudziestych. Widać w tej twórczości ogromny wpływ teorii Peipera. Poezja tego okresu wyraża fascynację świadomym wysiłkiem twórczym, pracą dzięki której opanowuje się materię. Bohaterami jego poezji często są robotnicy, rzemieślnicy. Wiersze mówią o procesie twórczym, co zdaje się być metaforą pracy poety. W tym okresie odnajdziemy również fascynację techniką którą wyraża Przyboś w wierszach używając często typowego naukowego języka. Dojrzała poezja krystalizuje się w latach trzydziestych. Julian Przyboś publikuje w tym czasie trzy tomy wierszy. W miejsce cywilizacji i miasta wkrada się liryka pejzażowa i refleksyjna. Przyboś realizuje założenia poetyki awangardowej. Wiersze cechuje dyscyplina słowa i obrazu. Staję się mistrzem w wykorzystywaniu i spiętrzaniu metafor. W poezji Przybosia powracają motywy autobiograficzne związane z chłopskim dzieciństwem artysty.